سلام به همه.امروز 20 فروردین 96 اولین پست این وبلاگ رو می نویسم.آخ که چقدر دلم تنگ شده بود برای نوشتن چیزهایی که تو ذهنم هست.

هیچی بالاتر از این نیست که تو زندگی آرامش داشته باشیم.این خودش کلی معنی داره.یعنی از وضعیت حال راضی هستیم.آرامش یعنی شوهر خوب...بچه خوب...رسیدن به اون چیزهایی که تو ذهنت هست.بستگی داره که چقدر خواسته هاتو تعدیل کنی.شاخ و برگش و بزنی.به اون چیزی که داری راضی باشی . نیمه و لیوان و نگاه کنی.خودتو با دیگران مقایسه نکنی بلکه با گذشته خودت مقایسه کنی و ببینی چقدر تغییر مثبت کردی و از همه مهمتر اینکه خدا رو شکر کنی.در همه حال و همه وقت... + نوشته شده در پنجشنبه سی و یکم فروردین ۱۳۹۶ساعت 9:0 توسط من |

گاهی سختی ها رو نمیشه تحمل کرد.جدیدا به خودم می گم این نیز بگذرد اما عمرمون داره می گذره.باید محکم تر باشم.از وقتی بچه دومم به دنیا اومد دیدم خیلی تغییر کردم.سعی کردم تو خیلی از موارد به خودم مسلط تر شم.خیلی از تنبلی های گذشته رو کنار بذارم و اکتیو تر بشم.اما در عین حال ریلکس تر برخورد کنم.به عبارتی بی خیال شم نسبت به چیزهایی که اذیتم می کنه.دقیقا مثل موجی دریا که رو شنهای خراب میاد و صافشون می کنه.یاد گرفتم از زندگیم لذت ببرم.قدرشو بدونم.زندگی داره می گذره و ما هم به سمت آینده در حرکتیم.چه لذت ببریم چه نبریم.لبخند بزنیم و به داشته هامون راضی باشیم.این یعنی خود آرامش. + نوشته شده در پنجشنب

زندگی مثل یه پازل می مونه که قسمتهای مختلفش و در کنار هم قرار می دیم و تکمیل می شه.قسمت همسر..بچه..کار..خونه...خب مسلما اگه یکی از اینها نباشه پازل زندگی ناقص می ش.این قسمتها به دید خود ما از زندگی بر می گرده.شاید پازل زندگی من شوهرم و بچه م و خانواده م و شغلم و ماشینم باشه.خب برای یکی دیگه اینها نباشه بلکه درس و ورزش و و ...امیدوارم ازل زندگی همه تکمیل باشه.اگه هم نیست بهش فکر کنین.ببینین چی باید تکمیلش کنه و اون و هدف زندگی تون قرار بدین.من از بچه گی دوست داشتم کارمند بشم.من وقتی مجرد بودم برای مرد زندگیم یکسری معیارهایی داشتم که همون شد.همیشه خونه آینده مو همونطور تصور می کردم که الان هست.

اسم وبلاگ زندگی روتین ماست.چون قراره روزمره گی هام و بنویسم.اما امروز حس نوشتن از چیزهایی که تو ذهنمه داشتم.بد نیست مثلا بعدها بدونم که در این زمان تو ذهنم چی می گذشته.یه چیزی که تا الان مهمترین بخش زندگی رو شامل می شه نیت پاک داشتن نسبت به پیرامونمونه.از خودتون بپرسین مثلا وقت رانندگی چه دیدی نسبت به افراد دیگه دارین.کسانی که از کنارتون رد می شن.چه پیاده و چه سواره.من خودم تا زمانی که بهم توهین و بی احترامی نشه دیدم بسیار مثبته.مثلا یه پیرمردی که در حال رانندگیه و راهمو بسته نگاه من بهش مثل نگاه به پدر نداشته م می مونه و اون برخوردی که نمی خوام کسی با پدرم داشته باشه رو از ذهنم پاک می کنم یا

مرداد هم گذشت.زندگی داره می گذره.زمانی که در روزمره گی ها هستیم ممکنه غر بزنیم و شاکی باشیم اما وقتی می گذره و به پشت سر نگاه می کنیم همون روزها برامون حس و خاطره شیرین میشه.قدر این روزها رو بدونیم.مخصوصا با وجود نی نی خوشگله و این حسی که من الان دارم چون 11 سال پیش تجربه ش کردم و از کنارش خیلی راحت گذشتم و تموم شد.الان این زمان و غنیمت می دونم.باید لحظه لحظه با تو بودن و قاب بگیرم عشقم.باید این روزها رو قدر بدونم چون زندگی با سرعت برق و باد می گذره وهمیشه این حس وجود نداره و ماهیتش تغییر می کنه.خدایا شکر بابت الطافت.خدایا شکر بابت بچه هام و شوهر خوبم.خدایا شکر بابت زندگی آروم.شکرررر به خاطر